Rojava Anayasası “Toplumsal Sözleşmesi” Halkların Devrimine Doğru…

Yalansız’ın notu: Rojava’da kantonal sistem üzerine kurulan ‘Demokratik Özerk Yönetim” 6 Ocak 2014′te yapılan Rojava Demokratik Özerk Yönetimi Yasama Meclisi toplantısında Rojava Anayasası “Toplumsal Sözleşmesi ” ni kabul etti. Rojava Anayasası’nın girişi şöyle ” Din, dil, ırk, inanç, mezhep ve cinsiyet ayrımının olmadığı, eşit ve ekolojik bir toplumda adalet, özgürlük ve demokrasinin tesisi için. Demokratik toplum bileşenlerinin siyasi-ahlaki yapısıyla birlikte çoğulcu, özgün ve ortak yaşam değerlerine kavuşması için. Kadın haklarına saygı ve çocuk ile kadınların haklarının kökleşmesi için. Savunma, özsavunma, inançlara özgürlük ve saygı için. Bizler demokratik özerk bölgelerin halkları; Kürtler, Araplar, Süryaniler (Asuri ve Arami), Türkmenler ve Çeçenler olarak bu sözleşmeyi kabul ediyoruz.”

Her türlü ayrımcılığı ortadan kaldıran bu anayasanın Ortadoğu halkları için ne kadar elzem bir ihtiyaç olduğu çok geçmeden ortaya çıktı.

Özgürlük Sokaktadır

         Mahmut Balpetek

   Bundan  dört  yıl önce İzmir’de bir arkadaşımın evine gitmiştim. Orada  üniversiteden okul arkadaşı İran vatandaşı Azeri kökenli  Kawa  ile tanıştım. Kawa ile çok merak ettiğim İran’ı  konuştuk. Daha doğrusu ben sordum o anlattı. Kawa’nın babası İran Komünist partisi üyesi, kendisi de sistem muhalifiydi.

Kawa, İran’ın  kendi sisteminin sürekliliğini   iki yasak üzerinden inşa etiğini anlattı. Birincisi;  önce kadınları, devamında  ise bütün insanları sokaktan çıkarıp eve hapis etmiş.

Kobani; İnsanlık İçin Her şey

Mahmut Balpetek
Kobani, Kobani olmadan önce mazlum bir köleydi, adı Kobani değil,  Ayn el Arap’tı. (Arap pınarı) Adından kimliğinden yoksun hiç kimsenin bilmediği bir kara parçasından başka bir şey değildi. Kobani’de yaşayanların bir kısmının kimliği yoktu, ecnebi (yabancı) ve mektum (gayri meşru) olarak nitelendirilirlerdi.

Eğitim alamaz, mülk edinemez, kamu ya da özel sektörde resmen çalışamazlardı.

NEREYE..?

Hakkı Yükselen
“Bir Nevi İç Savaşa Doğru” adlı yazıda Gezi’nin Cumhurbaşkanı’nın (o zaman başbakandı) talihinin dönüm noktası olduğunu; “artık her şeyi denetlediğini, belki de sonsuz ve sorunsuz iktidarını müjdeleyen ilahi mesajın geldiğini bile düşündüğü bir noktada yaşadığı büyük hayal kırıklığı ve manevi yıkım nedeniyle siyasi aklını kaybettiğini ve içgüdüleriyle davranmaya başladığını” belirtmiştim.

Bu durum sadece karşısına çıkan muhalefetin çapının ve mücadele potansiyelinin kendisinde yarattığı şaşkınlık ve yıkımla ilgili değildi.

Kobani Etkisi: Siyaset Halk İsyanının Gerisine Düşünce

Ferhan Umruk
AKP’nin ‘çözüm süreci’ lafazanlığıyla süreci süründürme taktiğinin maskesi, İŞ(İD)’in Kobane kuşatmasıyla birlikte düşmüş bulunuyor. Su yüzüne çıkan hakikat şu: Kobani İŞ(İD)in ağır silahlarla yaptığı saldırılar ve bombalara karşı muazzam bir direniş sergilerken, diğer yanda Kobane için ayağa kalkan Kürt halkına AKP hükümeti önce polis şimdi de orduyla sınırsız bir şiddetle saldırıyor.

Fotoğraf tüm çıplaklığıyla gözümüzün önünde belirmiş oldu. Barbarlığın günümüzdeki temsilcisi İŞ(İD) ortadoğunun kadim halkları hıristiyan Ezidilere ve Alevilere yaptığı kanlı saldırılardan sonra Kürtleri hedefliyor.

Devlet Barışı, Kobani Önünde Yatan Bir Mevtaya Döndü…

Mahmut Balpetek

   AKP Hükümeti’ nin  barış için yol haritasını açıklayacağını beyan ettiği  tarih olan 30 Eylül’ü, barıştan yana herkes gibi  çok umutlu olmamakla birlikte, ben de merakla bekledim.  Hükümetin girdiği angajman gereği çok yetersiz  olsa da bazı adımlar atması hakim beklentiydi.

Zira başka türlü barışın gündemde kalması ve bu vesile ile  de AKP iktidarının siyasi rant elde etmesi  mümkün değildi. Başka bir ifade ile AKP için barışın anlamı elde edeceği siyasi ranttır.

AKP’nin ‘Çözümü’ Rojava’yı İşgal

Ahmet Doğançayır

Türk milliyetçiliğinin bütün bildik çeşitleri uzunca bir süre Kürtleri ‘’aslen Türk’türler’’ diyerek inkâr ederken, zımnen onları ‘’Türkleştirilebilir’ ’sayıyordu. Bir kaynaşma mümkün ve istenebilir görünüyordu. Ama bu eşitleyici gibi algılanabilecek yaklaşım Kürtlerin alt etnik köken olduğunu varsayan, kökenin unutturulması, reddi veya en azından gizlenmesi kaydıyla geçerlidir. Bu anlayış Kürt’ün Kürtlüğünü açıklaması ve hele bir de sahiplenmesiyle derhal ötekileştirmeye, düşmanlaştırmaya hazır bir tutum üzerinde kuruludur.

AKP de kurucu kadro ve omurgasının dini-muhafazakâr içeriği nedeniyle Türk milliyetçiliğini bu süzgeçten geçirerek içselleştirdiği için buna karşı çıkamaz.

YOM KİPPURİM

Rıza Aydın
Maxime Rodinson’un, İslamiyet konusunu incelediği üç ayrı kitabı dilimize çevrilmiş. Bunlar “Muhammet1”, “İslamiyet ve Kapitalizm2”, “İslam’ın mirası3”.
Maxime Rodinson’un “Muhammed” adlı kitabını, bir tesadüf eseri 1983 sonunda, yurt dışına kaçan, solcu bir doktorun kitaplarını kalorifer kazanında yakmakta olan bir kapıcının elinden kurtarıp okumuştum. Kitabı kurtardığımda ne kitap hakkında, ne de yazarı hakkında bir bilgim yoktu. Kitabı okuyunca, bu kitabın mutlaka okunması gerektiğine inandım, bunu bütün dostlarıma önerdim, bu temel başvuru kitaplarımdan biri oldu. Bana kalırsa bu konulara meyleden herkes, her aydın, bu kitabı mutlaka okumalıydı.

Katliamın Kıyısında ki Kürdistan ve Kürtler

Mahmut Balpetek

  AKP; IŞİD ilişkisi ile sözüm ona sürmekte olan barış süreci bana  Siverek’li eşkıya Mehmet Zıl’ın hikayesini anımsattı.

    1970’li yılarda Doğu ve Güney Doğuda olduğu gibi, Siverek’te iktidar destekli feodal derebeylikleri hüküm sürmekteydi. Her ağa kendi gücüne göre eşkıyaya sahipti. Eşkıya, halkı soyarak ağanın malına mal kattığı gibi  aynı zamanda onun silahlı gücünü de oluşturuyordu.

Yani eşkıya hem ticari hem askeri işlev görmekteydi.Siverek’li Mehmet Zıl, cezaevinde iken abisi öldürülür. Mehmet cezaevinden çıkınca abisinin intikamını almak üzere kendine destek olabilecek ağalarla temasa geçer.

Enternasyonalizmi Sürgünden Geri Çağırmak!

Ahmet Doğançayır

Bugün sermaye hareketlerinin liberalleşmesini savunanlar ve övenlerin anahtar kavramlarından ‘’Şeffaflık’’ piyasa işlemcilerini hiçbir şeyin tutmadığı bir dünya anlamına geliyor. Esneklik’’ ise hisse sahiplerinin gelecek yıl elde edecekleri kârla ilgili endişeler dışında hiçbir engelin piyasa işlemcilerinin kararlarını sınırlandıramayacak olması anlamına geliyor.

‘’Şeffaflık’’ ve ‘’esneklik’’ uluslararası kapitalist güçler için daha fazla garanti anlamına gelirken, diğerleri için daha fazla belirsizlik demektir.